حديث بيست و يكم : إِنْ دوَلَّيْتَ أمراً فَاتَّقِ اللَّه وَ اعْدِل . ( 1 ) يعنى : اگر حاكم شوى بر امرى در روزگار ، از خدا بترس و عدل پيش آر . والى خلق بودن آسان نيست * با تو گويم اگر خدا ترسى در حكومت به قول پيغمبر * عدل مىبايد و خدا ترسى حديث بيست و دوم : ما عَدَل إِمامٌ اتَّجَرَ في رَعْيَّتِهِ . ( 2 ) يعنى : عدل نمىكند پادشاهى كه تجارت مىكند در ميان رعيّت . پادشه را تجارت دنيا * بى تكلّف كه هيچ حاجت نيست با رعيّت ، تجارت سلطان * راستى را كه از عدالت نيست حديث بيست و سوم : ما مِنْ أَحَدٍ أَعْظَمُ ثَواباً [ مِن ] وَزيرِ أَميرٍ يَأْمُرُهُ بِطاعَةِ اللَّهِ عز و جل وَ يُطيعُهُ . ( 3 ) يعنى : هيچ كس را آن ثواب نيست كه وزير حاكم را ؛ [ وزيرى ] كه حاكم خود را به طاعت خدا دلالت كند و اطاعت او نمايد . پيش حق نيست كس گرامىتر * از وزير امير روشنْ راى كه مر او را به راه حق خواند * هم مطيعش بُود به امر خداى

--> ( 1 ) . الغدير ، ج 10 ، ص 362 ؛ مسند أحمد ، ج 4 ، ص 101 و ج 5 ، ص 66 ؛ مجمع الزوائد ، ج 5 ، ص 186 و ج 9 ، ص 355 ؛ مسند أبي يعلى ، ج 13 ، ص 370 ( ح 7380 ) ؛ كنز العمّال ، ج 11 ، ص 748 ( ح 33653 ) . ( 2 ) . مسند الشاميين ، ج 2 ، ص 272 ( ح 1322 ) ؛ الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 500 ( ح 7941 ) ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 23 ( ح 14676 ) ؛ فيض القدير ، ج 5 ، ص 581 ( ح 7941 ) ؛ لسان الميزان ، ج 7 ، ص 10 . گفتنى است در اكثر مصادر ، « ما عدل و ال » آمده است . ( 3 ) . مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 321 ( ح 542 ) وج 2 ، ص 23 ( ح 806 - 808 ) ؛ تاريخ بغداد ، ج 4 ، ص 246 ( ش 1926 با اختلافاتى در متن ) .